تا سال 895، قبایل پچنگ در استپهای سرسبز، كه در طرف شرق رود ولگا و شمال دریای كاسپین و دریای آرال قرار داشت، ساكن بودند. نام آنها در گزارشهای سده هشتم، كه توسط نماینده اویغورها به تبتی نوشته شده، آمده است. آنها در استپهای باز و جنگلی سیبری غربی، همجوار اقوام به هم پیوسته یك فرهنگ مشابه مانند قبچاقها (قیپچاق ) یا كومانها و كیماكها ، كه همه آنها به یك نوع زبان تركی مشابه به هم سخن میگفتند در حالی كه در جنوب شرقی، به طرف رود سیر دریا(سیحون) جایی كه غزها ، یا اوزها ، از گروه اوغوز ـ تركی بودند، میزیستند.
در ناحیه دریای آرال، پچنگها به وسیله یك ناحیه وسیع بیسكنه لمیزرع، كه سفر در آن چند روز به طول میانجامید، از یك تمدن عظیم شهری از خوارزم جدا شده و سكنه آن، بعد از حمله اعراب در سده هشتم، به اسلام گرویده بودند...
اثر حاضر ترجمهای است از كتابی كه یكی از اعضای آكادمی علوم بوداپست و استاد دانشگاه آن شهر به من در سفری كه به مناسبت سمپوزیوم قوم یاس به مجارستان رفته بودم، دادند. كتاب مشتمل بر مطالبی در مورد اقوام مهاجر بیابانگردی است كه از سده دهم تا سیزدهم وارد حواشی غربی استپ اوراسیایی و حوزه كارپات شدند. در پایان سده نهم، قومی به نام پچنگ در غرب رود ولگا اقامت گزیده بودند؛ در اواسط سده یازدهم غزها و پس از آنها كوهانها ظاهر شدند. در نیمه اول سده سیزدهم، اتحادیه نیرومند طایفهای كومان ـ قبچاق بر اثر لشكركشیهای عظیم مغولان به غرب درهم شكسته شد.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
