مجمع عمومی سازمان ملل متحد به پیشنهاد كشورهای غیرمتعهد، دهه پایانی قرن بیستم را به عنوان «دهه حقوق بینالملل» به منظور بزرگداشت یك قرن قانونگذاری بینالمللی و به هدف توسعه و رعایت حقوق بینالملل نامگذاری كرد. قرنی كه آغاز آن برگزاری كنفرانسهای صلح لاهه در 1889 بود كه طی آن مجموعهای از مقررات بینالمللی پیرامون كنترل تسلیحات، حفظ صلح و رعایت جنبههای انسانی در جنگ به تصویب رسید. اگرچه كنفرانس به توافق درباره كاهش تسلیحات توفیق نیافت، امّا دستاوردهای آن در تأسیس دیوان دائمی داوری، تدوین مقررات مربوط به جنگ و بیطرفی، سنگبنای ابتكارات و كوششهای بعدی در تنظیم و تصویب قواعد و قوانین بینالمللی در زمینههای گوناگون گردید.
بدیهی است كه حاكمیت، استقلال و توسعه اقتصادی و اجتماعی كشورهای كوچك و ضعیف در سایه حكومت بینالمللی قانون تأمین خواهد شد و چنانچه حرمت مقررات بینالمللی جاری و ساری و زورگویی و خودسری مذموم باشد دیگر امكانی برای خودكامگی و ستیزهجویی میسر نخواهد شد. مجمع عمومی خواستار آن بود كه زبان نسلهای آتی زبان حقوق باشد و روابط بینالمللی بر بنیادی حقوقی، انسانی و قابل پیشبینی استوار شود.
» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
