اوزبكان از اعقاب جوجی پسر ارشد چنگیز خان مغول هستند. اوزبك نام یكی از امرای این خاندان بوده كه پسر طغرل بن ایبه خواجه (منگوتیمور) است و جمیع الوساوزبك به وی منسوبند و بازماندگانش نیز به همین نام شناخته شدهاند. اصطلاح اوزبك قبل از اینها به مردمی نسبت داده میشد كه تحت حكومت خانان "آق اردو" بودند و از آن به بعد مردم تحت تصرف اوزبكخان را "اوزبك" نامیدند.
مؤسس سلسله اوزبكان معاصر صفوی، شیبكخان است كه جدش ابوالخیرخان "وی را شیبان نامید و لقب شاه بخت گذاشت،" به همین جهت خانان این سلسله را امرای شیبانی نیز گفتهاند و شیبان پسر پنجم جوجی بود.
شاه اسماعیل اول (907-930 ه.ق) بنیانگذار سلسله صفویه، ششمین نسل از فرزندان شیخ صفیالدین اردبیلی (650-735 ه.ق) عارف نامی قرن هشتم هجری است. همزمان با آغاز تلاش شیبكخان برای كسب قدرت در ماوراءالنهر، شاه اسماعیل نیز نخستین گامها را برای رسیدن به فرمانروایی برداشت.
در سال 913 كه شیبك خان به فتح خراسان مشغول بود، شاه اسماعیل برای جنگ با علاءالدوله ذوالقدر، حاكم مرعش كه سلطان مراد آق قوینلو به او پیوسته بود، عازم البستان شد. ظاهراً نخستین نشانههای آغاز روابط صفویه و اوزبكان از همین جا آغاز میگردد كه فتحنامهای از سوی شیبكخان و اعلام قتل محمد حسین میرزا و ابوالمحسن میرزا فرزندان سلطان حسین میرزا، به دست شاه اسماعیل رسید.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
