كشورهای جنوب شرقی آسیا در دو طرف خط استوا و در منطقه حاره واقع شدهاند كه میزان بارندگی و درجه حرارت بالا امكان كشت و پرورش گونههای متنوع و فراوان گیاهی را در این منطقه میسر نموده است. همچنین از منابع زیرزمینی این منطقه میتوان به نفت، قلع، تنگستن، آهن، سرب، نقره، روی، كرم، طلا و سنگهای قیمتی اشاره نمود.
جمعیت این منطقه بیش از 500 میلیون نفر برآورد میگردد. نژاد ملایو ـ پولینزی كه در حدود نصف سكنه این منطقه را شامل میشود اكثراً در اندونزی، مالزی و فیلیپین اقامت دارند. نژادهای سینو ـ تبتی (در میانمار، تایلند، ویتنام و لائوس) و مون ـ خمر (در شبه جزیره هند و چین و بویژه كامبوج) از دیگر نژادهای این منطقه هستند. در كلیه كشورهای منطقه افرادی از نژادهای غیر بومی شامل هندیها و چینیها اقامت داشته و خصوصاً چینیها در فعالیتهای اقتصادی منطقه نقش مؤثری بر عهده دارند. بخصوص در سنگاپور، مالزی و تایلند تعداد زیادی چینی اقامت دارند. تعداد هندیها كمتر بوده و اكثراً در مالزی، سنگاپور و میانمار زندگی میكنند.
تاریخ منطقه جنوب شرق آسیا بسیار پر نشیب و فراز بوده و بیش از چهار قرن استعمار را در خود ثبت نموده است. نخستین استعمارگران یعنی پرتغالیها در سال 1511 بندر مالاكا را تصرف و سلطان نشین آن را كه یكی از بزرگترین حكومتهای وقت در جنوب شرقی آسیا محسوب میشد، نابود كردند. و سپس برای دستیابی به ادویه به مولوكا نفوذ كردند. اسپانیا در دهه 70-1560 فیلیپین را تصرف كرد و استعمارگران هلندی و بریتانیایی در قرن هفدهم به این منطقه راه پیدا كردند. اندونزی و هند شرقی پس از دو قرن مبارزه تحت استعمار امپراطوری هلند در آمدند و بریتانیا در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم سرتاسر مالایا و شمال كالیمانتان (برونئی، ساراواك و صباح) و سپس برمه را بر متصرفات خود افزود.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
