تاجیکستان یکی از پنج جمهوری آسیای مرکزی است که با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در آغاز دهه 1990 میلادی به استقلال دست یافت. پیشینه تاریخی مردم تاجیک در آسیای مرکزی نقشی بنیادی در وضعیت امروز و سرنوشت این جمهوری کوچک دارد و بدون اطلاع از این پیشینه نمی‌توان این کشور را شناخت. تقسیم آسیای مرکزی در سال 1924 به ملتهای مختلف نقطه عطفی بود که نتایج آن امروز پس از فروپاشی شوروی و ظهور کشورهای مستقل در منطقه به بار نشسته است. اینک، با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و از میان رفتن هر نوع احساس شهروندی و وفاداری سیاسی به آن، مردم کشورهای نواستقلال به ناچار می‌بایستی هویت ملی جدیدی برای خود فراهم کنند. مرزهائی که در زمان اتحاد جماهیر شوروی ایجاد شده بود و تا زمان حیات آن امپراتوری مانند مرزهای بین استانی به حساب می‌آمد اینک به مرزهای ملی بدل شده است. بدین ترتیب، مرزها و مردم جمهوری تاجیكستان امروز همان اند كه در تقسیم بندیهای داخلی اتحاد جماهیر شوروی در دهه 1920 تعیین شده بود.
تاجیکستان تنها کشور آسیای مرکزی است که اکثریت مردم آن به زبان فارسی صحبت می‌‌کنند و زبان رسمی آن فارسی است. به همین جهت در میان این کشورها که همه ترک زبان هستند احساس نزدیکی بیشتری با ایران دارد. بسیاری از تاجیکان ایران را بخشی از وطن فرهنگی خود می‌شمارند.

دانلود كتاب: