ایران‌ و افغانستان‌ دو واحد سیاسی‌ جهان‌ معاصر، از دیرباز دارای‌ سرزمینی‌ یگانه‌ با تاریخ‌ و فرهنگی‌ مشترك‌ بوده‌اند. سرزمینهای‌ خاوری‌ ایران‌ كه‌ در عصری‌ به‌ آریاناویچ‌ / ایران‌ویچ‌ و در دوره‌ای‌ به‌ خراسان‌ شهرت‌ داشتند، سرزمین‌ پیدایش‌ اولین‌ كانونهای‌ تمدنی‌ ایران‌ و خاستگاه‌ آیینها و نهضتهای‌ فرهنگی‌ و سیاسی‌ ایرانی‌ در درازنای‌ تاریخ‌ پرفراز و نشیب‌ ایران‌ هستند. بسیاری‌ از مراكز فرهنگی‌ و تمدنی‌ مانند: بخارا، سمرقند، فرغانه‌، استروشنه‌، خوارزم‌، مرو، نسا، نیشابور، توس‌، مشهد، هرات‌، اسفزار، زرنج‌، رام‌ شهرستان‌، قرنین‌، بست‌، قندهار، غزنین‌، بامیان‌، بلخ‌، مزارشریف‌، بدخشان‌ و كابل‌ نیز در این‌ خطه‌ پدیدار گردیده‌اند. همچنین‌ این‌ نكته‌ نیز حائز اهمیت‌ است‌ كه‌ در ادوار گوناگون‌ تاریخی‌، جغرافیای‌ پهناور ایران‌ و مراكز قدرت‌ متعددی‌ كه‌ در پاره‌ای‌ زمانها در ایران‌ وجود داشته‌، موجبات‌ انفكاك‌ سیاسی‌ سرزمینهای‌ ایرانی‌ را فراهم‌ می‌آورده‌، چنانچه‌ در عصری‌ سلطان‌ محمود غزنوی‌، شهر غزنین‌ را پایتخت‌ تمدن‌ ایرانی‌ قرار داد و ادعای‌ ایرانمداری‌ داشت‌ و در همان‌ دوره‌ در شروان‌ و شیراز، ری‌ و بغداد نیز حكومتهای‌ دیگری‌ پایبند به‌ فرهنگ‌ ایرانی‌ بوده‌ و در گسترش‌ تمدن‌ ایرانی‌ كوشا بودند.

كمتر از یك قرن از آخرین حاكمیت سیاسی مستقل در "بخارای شریف" می گذرد. امارت بخارا یا آنگونه كه مردم ماورالنهر از آن به نام "خانیه بخارا" یاد می كنند، آخرین حكومت مستقل باقیمانده در سرزمین ورارود بود كه در مقابل هجوم روسها سر خم كرد و با از دست دادن استقلال سیاسی آن، عملا دورانی از حكومت های مستقل در آسیای مركزی پایان یافت.
شاید كمتر كسی باور داشت كه حاكمیت سیاسی دولت شورایی در ماورالنهر و قفقاز سست گردد و بار دیگر مردمان این مناطق استقلال سیاسی و هویت تاریخی خود را باز یابند، لیكن روند تحولات با شتابی غیر قابل تصور سبب گشت تا دگر بار حیات اجتماعی مستقل در این مناطق احیا گردد و از اینراه دوره ای نوین در تاریخ آسیای مركزی روی نماید.

اویغورهای‌ قدیم‌ به‌ عنوان‌ یكی‌ از بزرگترین‌ نژاد قرون‌های‌ وسطی‌ در تاریخ‌ سیاست‌ نژادی‌ Ethnopolitic ملت‌های‌ آسیای‌ مركزی‌ نقش‌ مهمی‌ داشته‌اند. شروع‌ تاریخ‌ اویغورهای‌ قدیم‌ از پیدایش‌ اتحادیه‌ قومی‌ (گائچه‌» ـ «تگرت‌» "Gaoche" - "Tegret" (قدربلندان‌) در قرن‌ چهارم‌ تا قرن‌های‌ سیزدهم‌ و پانزدهم‌ می‌شود، از دوره‌ای‌ كه‌ اویغورهای‌ قدیم‌ بصورت‌ كامل‌ شامل‌ نژاد اویغورهای‌ جدید یعنی‌ نژاد معاصر اویغورهای‌ تركستان‌ شرقی‌ و اویغورهای‌ زرد (پوست‌) گانسو Gansu شدند. تاریخ‌ زندگی‌ قبایل‌ اویغور نخستین‌ Protouigur یعنی‌ قبل‌ از قرن‌ چهارم‌ برای‌ بازسازی‌ كامل‌ غیرممكن‌ به‌ نظر می‌رسد، اما معلوم‌ است‌ كه‌ آنها با اتحادیه‌ قومی‌ هون‌ها Hun رابطه‌ مستقیم‌ داشته‌اند.

از حدود 1970 معمولاً فرض‌ بر این‌ بوده‌ كه‌ اسرائیل‌ یك‌ كشور سلاح‌ هسته‌ای‌ است‌. با این‌ حال‌، برنامه‌ هسته‌ای‌ اسرائیل‌ همچنان‌ غیرشفاف‌ باقی‌ مانده‌ است‌ــ محرمانه‌ باقی‌ مانده‌، رسماً به‌ وجود آن‌ اعتراف‌ نشده‌، و از سیاست‌های‌ داخلی‌ اسرائیل‌ جدا شده‌ است‌.
اسرائیل‌ برنامه‌ هسته‌ای‌ خود را به‌ طور جدی‌ از حدود چهار دهه‌ قبل‌، كه‌ بخش‌ اصلی‌ زیرساخت‌ هسته‌ای‌ خود در "دیمونا" را بنا نمود، آغاز كرد. اسرائیل‌ در سال‌های‌ 67ـ1966 مرحله‌ ساخت‌ اولین‌ سلاح‌ هسته‌ای‌ خود را تكمیل‌ كرد و در آستانه‌ جنگ‌ 6 روزه‌ از یك‌ قابلیت‌ اولیه‌، اما عملیاتی‌، سلاح‌های‌ هسته‌ای‌ برخوردار بود . در سال‌ 1970 موقعیت‌ اسرائیل‌ به‌ عنوان‌ یك‌ كشور سلاح‌ هسته‌ای‌ عرفاً مورد پذیرش‌ قرار گرفت‌.

فلسطین‌ و شهر بسیار مهم‌ بیت‌المقدس‌ از ابتدای‌ تاریخ‌ اسلام‌ تاكنون‌ در مركز توجهات‌ مسلمانان‌ قرار داشته‌ است‌. وقوع‌ هشت‌ جنگ‌ صلیبی‌ كه‌ قریب‌ دو قرن‌ به‌ درازا كشید، نشانگر اهمیت‌ این‌ منطقه‌ مهم‌ از جهان‌ اسلام‌ است‌. در طی‌ جنگهای‌ خونین‌، این‌ منطقه‌ بارها میان‌ مسلمانان‌ و صلیبی‌ها دست‌ به‌ دست‌ گشت‌ تا سرانجام‌ با همت‌ صلاح‌ الدین‌ ایوبی‌، دوباره‌ به‌ تصرف‌ مسلمانان‌ درآمد. همزمان‌ با تهاجم‌ صلیبی‌ها در غرب‌، مغولان‌ هم‌ از سوی‌ شرق‌ یورش‌ آوردند و همچون‌ توفان‌، صدمات‌ عظیمی‌ به‌ ریشه‌های‌ فرهنگ‌ و تمدن‌ اسلامی‌ زدند، اما چون‌ به‌ حوالی‌ فلسطین‌ و شامات‌ رسیدند، در «عین‌ جالوت‌»از ممالیك‌ مصر شكست‌ خوردند و از آن‌ گاه‌ زمین‌گیر شدند. فلسطین‌ از قرن‌ دهم‌ تا چهاردهم‌ هجری‌ در تصّرف‌ عثمانی‌ها بود و پس‌ از اضمحلال‌ حكومت‌ عثمانی‌، به‌ دست‌ فاتحان‌ غربی‌، به‌ ویژه‌ انگلیسی‌ها افتاد.انگلیسی‌ها با چند حركت‌ مزوّرانه‌، این‌ مركز مهم‌ و بسیار حیاتی‌ جهان‌ اسلام‌ را از ید مسلمین‌ خارج‌ و در نهایت‌ در اختیار صهیونیست‌ها نهادند.

با بروز بحران‌ مالی‌ و ارزی‌ و نهایتاً اقتصادی‌ سال‌ 1997، تجربیات‌ عجیب‌ و آمیخته‌ با رمز و راز كره‌ جنوبی‌ وارد مرحله‌ جدید خود شد. چند دهه‌ موفقیت‌ مثال‌ زدنی‌ در زمینه‌ رشد صنعتی‌ و توسعه‌ اقتصادی‌ كه‌ یكی‌ از فقیرترین‌ اقتصادهای‌ پس‌ از جنگ‌ جهانی‌ دوم‌ را به‌ عضویت‌ OECD درآورد و امكان‌پذیری‌ دستیابی‌ به‌ توسعه‌ را در جهان‌ در حال‌ توسعه‌ تأیید می‌كرد، با بروز بحران‌، كم‌رنگ‌ شد.
بروز بحران‌ جدی‌ در مستحكم‌ترین‌ اقتصاد تازه‌ صنعتی‌ شده‌ آسیا، مجدداً دستیابی‌ به‌ توسعه‌ در عصر تسلط‌ اقتصادی‌ و تكنولوژیكی‌ غرب‌ را به‌ سراب‌ نزدیك‌ كرد و بار دیگر صاحب‌نظران‌ را ناخواسته‌ وادار به‌ نگاه‌ دوباره‌ به‌ گذشته‌ و مرور درس‌های‌ مثبت‌ و منفی‌ تجربیات‌ انجام‌ شده‌ نمود.

كتاب‌ حاضر با عنوان‌ تاریخ‌ ترکمنستان‌ در ادامه‌ ارزیابی‌ مسائل‌ تاریخی‌ مطرح‌ شده‌ در جلد اول‌؛ به‌ شرح‌ و تفصیل‌ دوره‌ بسیار حساس‌ تاریخی‌ یعنی‌ سالهای‌ 1881م‌. تا 1924م‌. كشوری‌ می‌پردازد كه‌ امروزه‌ در سطح‌ دنیا به‌ عنوان‌ جمهوری‌ ترکمنستان‌ شناخته‌ می‌شود. به‌ دنبال‌ غلبه‌ روسیه‌ بر مدافعان‌ تركمن‌ در قلعه‌ گوگ‌ تپه‌؛ تثبیت‌ سرحدات‌ و توسعه‌ آن‌ در صدر اهداف‌ رهبران‌ روسیه‌ تزاری‌ قرار گرفت‌. عمده‌ترین‌ منازعات‌ سیاسی‌ كشورهای‌ انگلیس‌، روسیه‌، ایران‌ در دهه‌ هشتاد بر سر تعیین‌ حدود و ثغور مناطق‌ تركمن‌نشین‌ گذشته‌ است‌. تشكیل‌ سیستم‌ حكومتی‌ در مناطق‌ تركمن‌نشین‌ با عنوان‌ زاكاسپی‌ ـ اوبلاست‌ (ایالت‌ ماورای‌ خزر) در راستای‌ تأمین‌ اهداف‌ استعماری‌ تزاریسم‌ به‌ توسعه‌ شهری‌ و ترویج‌ كشاورزی‌ تك‌ محصولی‌ و اتخاذ سیاست‌ اقتصادی‌ و بهره‌برداری‌ از منابع‌ آب‌ و خاك‌ منجر شد. شهرهایی‌ مانند عشق‌آباد، مرو، قزل‌ آروات‌ به‌ موازات‌ امتداد خط‌آهن‌، محل‌ توجه‌ بازرگانان‌، تاجران‌ و توریست‌های‌ اروپایی‌ گردید.

از سال‌ 1986 به‌ بعد حوادثی‌ از قبیل‌ درگیریهای‌ خونین‌ بین‌ هندوهای‌ افراطی‌ و مسلمانان‌ (مثل‌ فجایع‌ میروت‌، بهاگالپور و بمبئی‌)، حذف‌ برنامه‌ تدریس‌ اردو در برخی‌ مدارس‌، تخریب‌ مسجد بابری‌ و احداث‌ معبد رام‌ بجای‌ آن‌ و ادعای‌ مالكیت‌ تعدادی‌ از مساجد مسلمین‌ از بحث‌انگیزترین‌ مسائل‌ هند بوده‌ است‌. طبق‌ گزارش‌ رسمی‌ وزارت‌ كشور هند، طی‌ سالهای‌ 1986 تا 1992 مسائل‌ فرقه‌ای‌ و به‌ طور مشخص‌ مسأله‌ مسجد بابری‌ و معبد رام‌ در رأس‌ مسائل‌ كشور بوده‌ است‌. این‌ مسائل‌ به‌ دلایل‌ تضییع‌ مستمر حقوق‌ اساسی‌ و مدنی‌ مسلمین‌، متأثرشدن‌ مسلمانان‌ منطقه‌ و دیگر مسلمین‌ جهان‌، محكومیت‌ برخی‌ از فجایع‌ مذكور توسط‌ كشورهای‌ اسلامی‌ و برخی‌ كشورهای‌ دیگر و در مجموع‌ زیر سئوال‌ رفتن‌ دموكراسی‌ و سیكولاریسم‌ در این‌ كشور، ابعادی‌ گسترده‌، ملی‌ و فراملی‌ پیدا كرده‌ است‌.

انگیزه‌ نابودی‌ اسرائیل‌ از سوی‌ كشورهای‌ عربی‌ بویژه‌ از طرف‌ نخبگان‌ و جامعه‌ فلسطینی‌، یك‌ اصل‌ مسلم‌ بوده‌ است‌، منتهی‌ با شكستهای‌ پی‌درپی‌ نظامی‌ ـ سیاسی‌ آنان‌ از اسرائیل‌ به‌ جهت‌ حمایت‌ و پشتیبانی‌ بلامنازع‌ حكومتهای‌ آمریكا و اروپا در مقاطع‌ تاریخی‌ مختلف‌، از سیاست‌ تغییر وضع‌ موجود (آرمانگرایی‌) به‌ سیاست‌ وضع‌ موجود (واقع‌گرایی‌) گرایش‌ داشته‌اند.
ساف‌ از نظر جایگاه‌ و اهمیت‌ بین‌المللی‌ به‌ مثابه‌ یك‌ حكومت‌ در تبعید فلسطینی‌، تنها نهضت‌ آزادیبخش‌ است‌ كه‌ در سازمان‌ ملل‌ بعنوان‌ عضو ناظر به‌ رسمیت‌ شناخته‌ شده‌ است‌. روند تحولات‌ داخلی‌ و خارجی‌ ساف‌ حلقه‌ وصلی‌ است‌ بین‌ مقاطع‌ تاریخی‌ گذشته‌ و حال‌ جامعه‌ فلسطینی‌ و كشورهای‌ عربی‌، لذا مزیت‌ شناخت‌ و مطالعه‌ عمیق‌ و علمی‌ از اهداف‌ سیاست‌ خارجی‌ ساف‌ دربرگیرنده‌ شناسایی‌ نسبتاً جامع‌ و گسترده‌ای‌ از دو طبقه‌ رهبری‌ و مردم‌ فلسطین‌ است‌.

شورای‌ امنیت‌ قدرتمندترین‌ ركن‌ سازمان‌ ملل‌ متحد است‌. در حالی‌ كه‌ سایر اركان‌ وابسته‌ به‌ ملل‌ متحد می‌توانند به‌ دولتها «توصیه‌» نمایند، شورای‌ امنیت‌ این‌ قدرت‌ را دارد كه‌ «تصمیماتی‌» اتخاذ كند كه‌ همه‌ كشورهای‌ عضو مكلّف‌ به‌ پیروی‌ و اجرای‌ آن‌ باشند. در حقیقت‌، قدرت‌ شورا از فصول‌ ششم‌ و هفتم‌ منشور سازمان‌ نشأت‌ می‌گیرد. فصل‌ ششم‌ به‌ شورا این‌ اختیار را می‌دهد كه‌ در خصوص‌ مناقشه‌ و یا وضعیتی‌ كه‌ صلح‌ و امنیت‌ بین‌المللی‌ را به‌ مخاطره‌ افكنده‌ است‌ تحقیق‌ و توصیه‌ كند. شورا براساس‌ فصل‌ هفتم‌ منشور مجاز است‌ تا اقداماتی‌ را در برابر تهدیدات‌ علیه‌ صلح‌ و تجاوز اتخاذ نماید.